คำพยานชีวิต
โดย คุณภัสราภรณ์ ศรีวิรัช (กวาง)

คุณเคยเหนื่อยกับการพยายามทำให้ทุกอย่างในชีวิต "เป๊ะ" ตามแผนไหมครับ? สำหรับคนเจนเรา การเติบโตมาพร้อมกับความกดดันที่ต้องประสบความสำเร็จ ต้องจัดการทุกอย่างให้ได้ บางครั้งมันก็สร้างบาดแผลลึกๆ ไว้โดยที่เราไม่รู้ตัว วันนี้เราอยากพาคุณมารู้จักกับเรื่องราวของคุณกวาง ผู้หญิงที่เคยแบกโลกทั้งใบไว้บนบ่า เคยจมดิ่งอยู่ในภาวะซึมเศร้าจนต้องทำร้ายตัวเองซ้ำๆ... ก่อนที่เธอจะค้นพบวิธี "รีเซ็ต" ชีวิตผ่านกระดาษหนึ่งแผ่น สีเทียน และความรักที่เข้ามาโอบกอดเธอไว้

มองจากภายนอก คุณกวางคือคนวัยทำงานที่จัดการชีวิตได้ดี วางแผนทุกอย่างได้ครอบคลุมและเพอร์เฟกต์ แต่ลึกๆ แล้ว นิสัยรักความสมบูรณ์แบบ (Perfectionist) นี้ ซ่อนบาดแผลจากวัยเด็กเอาไว้... เด็กหญิงที่เคยรู้สึกว่าพ่อแม่ไม่ได้วางแผนชีวิตไว้ให้ และเคยรู้สึกน้อยใจจนตัดสินใจผูกคอตัวเองเพื่อหนีปัญหา แม้ครั้งนั้นเธอจะรอดมาได้ แต่มันก็หล่อหลอมให้เธอโตมาเป็นคนที่ใช้อารมณ์นำหน้า และสติแตกทุกครั้งที่ชีวิตไม่เป็นไปตามแผน

เมื่อเข้าสู่วัยทำงาน ความกดดันและภาระหน้าที่ที่ล้นมือเริ่มกัดกินความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเอง จากที่เคยเก่ง เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลว อาการเริ่มหนักขึ้นจนกลายเป็นการนั่งร้องไห้แบบไม่มีสาเหตุเป็นชั่วโมงๆ ทุกวัน แม้จะพยายามแก้ปัญหาด้วยการเปลี่ยนที่อยู่ เปลี่ยนงาน หรือทานยา แต่เมื่อเจออะไรมากระทบใจนิดเดียว... ความรู้สึกดิ่งลึกก็พร้อมจะดึงเธอกลับลงไปในหลุมดำเสมอ

เมื่อความเจ็บปวดข้างในมันล้นจนรับไม่ไหว คุณกวางเลือกใช้วิธี "ทำร้ายร่างกายตัวเอง" เพื่อหาทางปลดปล่อยความอึดอัด เธอชกกำแพงจนกระดูกข้อมือแตก ต้องใส่เฝือกและทนกับความอับอายที่ต้องโกหกคนรอบข้าง อาการหนักขึ้นถึงขั้นเอาหัวโขกกำแพงซ้ำๆ เพื่อให้ความเจ็บทางกายมาแทนที่ความเจ็บทางใจ

ในจุดที่มืดมิดที่สุด เธอเริ่มโยนความผิดให้ทุกอย่างรอบตัว... โทษเพื่อนบ้านที่เปิดเพลงเสียงดัง โทษงานที่หนัก โทษพ่อแม่ที่สร้างปมในใจ และท้ายที่สุดคือ โทษพระเจ้าที่ปล่อยให้เธอต้องทรมานแบบนี้

แต่แล้ววันหนึ่ง ท่ามกลางความสิ้นหวัง มีคำคำหนึ่งผุดขึ้นมาในใจเธอคือคำว่า "ยอมรับ" ในวินาทีที่ความรู้สึกอยากทำร้ายตัวเองพุ่งขึ้นมาขีดสุด แทนที่เธอจะพุ่งเข้าหากำแพงเหมือนเคย เธอตัดสินใจหยิบ "กระดาษและสีเทียน" ที่เคยซื้อเก็บไว้ขึ้นมา แล้วระบายทุกอารมณ์ ทุกความโกรธ ทุกความเกลียดชังตัวเอง ลงไปบนแผ่นกระดาษนั้นอย่างบ้าคลั่ง

และปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น... เมื่อสีหยุดระบาย น้ำตาและความคิดลบๆ ในหัวก็หยุดลงด้วย! วินาทีที่เธอมองผลงานศิลปะที่มืดมนชิ้นนั้น เธอไม่ได้เห็นความพ่ายแพ้ แต่เธอตั้งชื่อภาพนั้นว่า "ชัยชนะ" เพราะมันคือครั้งแรกที่เธอเอาชนะเสียงเรียกร้องให้ทำร้ายตัวเองได้สำเร็จ เธอตระหนักได้ว่า “เราสามารถควบคุมความคิดและอารมณ์ตัวเองได้นี่นา... ทำไมเราถึงปล่อยให้มันควบคุมเรามาตั้งนาน?”

ศิลปะบำบัดกลายเป็นเครื่องมือที่ช่วยดึงสติคุณกวางกลับมา แต่สิ่งที่เข้ามา "รีเซ็ต" ชีวิตและเยียวยาบาดแผลลึกระดับจิตวิญญาณของเธอจริงๆ คือการได้เข้าใจความหมายของ "ชัยชนะบนไม้กางเขน" ของพระเยซู

เธอได้เรียนรู้ว่า พระเยซูทรงรับเอาความเจ็บปวดและความบาปทั้งหมดไปแล้ว เพื่อให้เธอไม่ต้องตกเป็น "ทาส" ของความเศร้า ความเกลียดชัง หรือการทำร้ายตัวเองอีกต่อไป จากที่เคยต้องเหนื่อยแบกโลกทั้งใบและพยายามควบคุมทุกอย่างด้วยตัวเอง วันนี้คุณกวางเลือกที่จะทิ้งความกดดันนั้นลง แล้วยอมรับเอาพระคุณและความรักของพระเจ้าเข้ามาในหัวใจแทน

เรื่องราวของคุณกวางสอนให้เรารู้ว่า... เราไม่สามารถควบคุมทุกสถานการณ์ในชีวิตได้ แต่เราคือคนกำหนด "สันติสุข" ในหัวใจของตัวเองได้ ถ้าวันนี้คุณกำลังรู้สึกเหนื่อยที่ต้องสู้รบกับความคิดลบๆ ในหัว... ลองหยิบกระดาษสักแผ่นมาขีดเขียนระบายมันออกไปดูสิครับ แล้วอนุญาตให้ตัวเองได้พักพิงในความรักที่ปลอดภัย ไม่ต้องสมบูรณ์แบบก็ไม่เป็นไร เพราะคุณคือคนที่มีคุณค่า และมีสิทธิ์ที่จะมี "ชัยชนะ" เหนือความเจ็บปวดนี้ได้เสมอครับ