เมื่อรู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจเราเลย ขอให้รู้ไว้ว่าคุณไม่ได้ทำอะไรผิด

เคยเหนื่อยไหมครับ... กับการพยายามอธิบายความรู้สึกหรือสิ่งที่อยู่ในใจ ให้กับคนที่มีอคติ หรือคนที่ไม่ได้ตั้งใจจะรับฟังเราตั้งแต่แรก?

เราใช้พลังงานเยอะมากในการเรียบเรียงคำพูด พยายามทำให้ตัวเองดูมีเหตุผล พยายามเป็นคนที่ "เข้าใจง่าย" เพื่อให้ใครสักคนยอมรับ แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้กลับมาคือสายตาที่ตัดสิน คำพูดที่บอกว่าเราคิดมากไปเอง หรือแม้แต่การถูกเมินเฉย จนเรากลับมานั่งถามตัวเองในห้องเงียบๆ ว่า... "นี่เรามันเป็นคนเข้าใจยาก หรือเรามันแปลกประหลาดกว่าคนอื่นกันแน่?"

ถ้าวันนี้คุณกำลังแบกความรู้สึกนั้นไว้... ขอให้วางมันลงก่อนนะครับ แล้วฟังสิ่งที่เรากำลังจะบอกนะ

เราอยู่ในสังคมที่สอนให้เราต้องแคร์สายตาคนอื่น ต้องพยายามปรับตัวให้เข้ากับทุกคน แต่ความจริงที่ไม่มีใครบอกเราคือ... "มันโอเคมากๆ เลยนะ ที่จะไม่มีใครเข้าใจเรา"

คุณไม่จำเป็นต้องมีซับไตเติลแปลความหมายชีวิตตัวเองให้ทุกคนบนโลกฟังครับ โดยเฉพาะกับคนที่ไม่แม้แต่จะพยายามทำความเข้าใจ การถอยออกมาแล้วเลิกอธิบาย ไม่ใช่การหนีปัญหา หรือการยอมแพ้ แต่มันคือการ "เซฟแบตเตอรี่หัวใจ" ของคุณเอาไว้ต่างหาก

เก็บพลังงานชีวิตและคำพูดของคุณ ไว้ใช้กับคนที่พร้อมจะนั่งลงข้างๆ และรับฟังคุณด้วยความรักดีกว่าครับ

หลายครั้งเราเผลอเกลียดตัวเอง เพราะเอาไม้บรรทัดของคนอื่นมาวัด เราคิดว่ามุมอ่อนแอ มุมที่เปราะบาง หรือความชอบแปลกๆ ของเราเป็นเรื่องผิด แต่เชื่อเถอะครับว่า การเป็นตัวของคุณเอง ในเวอร์ชันที่มีรอยแผลเป็นบ้าง มีวันที่ทำพลาดบ้าง และมีมุมที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ สิ่งนี้ไม่ได้แย่ขนาดนั้นเลยนะครับ

มันคือความเป็นมนุษย์ที่งดงามที่สุดแล้วครับ คุณคือคนเดียวในโลกที่มีรอยยิ้มแบบนี้ มีมุมมองแบบนี้ และมีหัวใจที่พยายามสู้ชีวิตมาจนถึงวันนี้... แค่นี้ก็เก่งและน่าภูมิใจมากๆ แล้ว

ลองวางโทรศัพท์ลงข้างตัว หลับตาลงช้าๆ... สูดลมหายใจเข้าลึกๆ...
ให้หน้าอกพองออก และผ่อนลมหายใจออกยาวๆ...
ปล่อยความอึดอัดทั้งหมดทิ้งไปกับอากาศ

บอกกับตัวเองเบาๆ ว่า: "ฉันอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกแย่ได้ในวันนี้"
"ไม่เป็นไรเลย ถ้าวันนี้โลกจะไม่เข้าใจฉัน...
แค่ฉันโอบกอดและเข้าใจตัวเองก็พอแล้ว"

ในวันที่ท้องฟ้ามืดมิดที่สุด วันที่คุณรู้สึกว่าโลกใบนี้ไม่มีที่ยืนให้คุณเลย ขอให้พื้นที่ตรงนี้เป็น "พื้นที่ปลอดภัย" (Safe Space) ของคุณนะครับ พื้นที่ที่คุณสามารถมาร้องไห้ได้ ทิ้งตัวลงพักผ่อนได้โดยไม่ต้องแกล้งทำเป็นเข้มแข็ง

แม้คืนนี้คุณอาจจะยังมองไม่เห็นทางออก แต่อยากให้รู้ไว้ว่า... แค่คุณยังมีชีวิตอยู่ นั่นแหละคือความหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว เพราะตราบใดที่ลมหายใจยังเข้าออก ทุกครั้งที่ดวงอาทิตย์ขึ้นใหม่ มันคือโอกาสที่หัวใจของคุณจะได้ฟื้นฟู ได้เจอผู้คนใหม่ๆ ที่พร้อมจะเข้าใจคุณ และได้เจอรอยยิ้มที่รอคุณอยู่ในวันพรุ่งนี้

ขอบคุณที่ยังอยู่ตรงนี้นะครับ... ให้ขอบฟ้าและลมหายใจของคุณ เป็นเครื่องยืนยันว่าคุณสมควรที่จะได้รับความรักเสมอ